donderdag 26 april 2012

Dag 4: presentaties

Al om half 8 zat het hele team aan het ontbijt. Extra vroeg, want we zouden onze presentaties hebben om 11:00, 11:20 en 11:40. Nog voor we vanmorgen vertrokken uit het hotel namen we de core values presentatie en de technische presentatie voor de laatste keer door. De tekst zat er inmiddels goed in, we oefende voor de laatste keer om moeilijke vragen van de jury te beantwoorden, het MOEST gewoon lukken.
De fietstocht naar het America's center begon inmiddels een gewoonte te worden. "Hey Wattsup? where are you from? " Waarop 14 oranje uitgedoste fietsers hard beginnen te juichen en joelen "Holland!"
Bij onze PIT was het inmiddels een gekkenhuis. Teams stonden in de rij om door ons gekroond te worden (we delen de PHILIPS kroontjes uit) en we waren voor FLL-begrippen laat (want de PIT gaat al om 07:00 open,....SLIK!)

Nadat we de PIT nog wat verder hadden opgepimpt met wat oranje vlaggen en posters, konden we in de rij voor de presentatiezaal. Jan Mariska en Floor "backed off" want de jury wil absoluut geen inmenging van de coaches zien. Eva nam haar taak als juniorcoach direct weer op en moedigde het team goed aan. Demian en Emile deden de rest. Voor de presentaties begonnen steeg niet alleen de spanning, maar zeker ook de concentratie bij het team. Stilletjes werden op de grond in een cirkel oefeningen gedaan om de concentratie nog verder te bevorderen Yoga? Magie? nee: WATTS up!

Toen werden we binnengelaten. Situatieschets: in een grote conferentiezaal zijn met rode gordijntjes 3 "hokjes" gecreeerd met steeds twee juryleden. Je loopt na iedere presentatie naar het volgende hokje.
Als eerste de ondezoekspresentatie. Mooi, want daar voelde we ons het meest zeker over. Een kleine domper was dat we pas vanmorgen vroeg van Floor gehoord hadden dat er geen beamer in de zaal aanwezig zou zijn, je moet echt ALLES zelf meenemen! We besloten de jury gewoon onze laptop voor de neus te planten. We begonnen,...het ing goed, het zelfvertrouwen groeide en we zetten de beste presentatie neer die we ooit gaven in het Engels. De presentatie was eigenlijk net zo goed als in het Nederlands, de jury lachte om de grapjes. Was onder de indruk van de powerpoint en de vragen die we kregen hadden we deels goed geoefend en deels konden we het prima zelf af. De coaches zaten achterin het "hokje" en spaken achteraf van "zippenvel en gaven ons "thumbs up's". YEAH! de eerste klus geklaard!

Toen de technische presentatie. Hier voelden we ons het minst zeker over, want we hadden het het minst vaak geoefend. We troffen het niet. Het hokje bleek drie mannen te bevatten met weinig gevoel voor humor. Toen bleek ook nog dat we TOCH de laptop mee hadden moeten brengen (die werd snel gehaald).
Toen de jury na onze uitleg eigenlijk niet veel vroeg, brak Demian het ijs; "do you have any questions for us?" PRIMA! Het gesprek begon te lopen. Toch ging het pas echt vloeiend toen Emile achteraf voor de tweede keer over omniwielen begon. We plakten er nog wat tijd aan vast en uiteindelijk was het toch een heel aardig verhaal geworden.

Kers op de taart was de core values presentatie. Het team moest even wachten voordat ze naar binnen mochten. De groepssfeer werd meteen teruggevonden in een kring op de grond, een peptalk van Emile en Demian en wat korte spelletjes. We werden naar binnen geroepen. Het begon met een groepsopdracht. Het team straalde! Dit was precies wat ze geoefend hadden op zondagochtenden. De opdracht werd prachtig uitgevoerd. De taken werden verdeeld, er werd een planning gemaakt, het resultaat was leuk, WOW!
Ook de uitleg bij de poster liep gesmeerd. Het werd nog mooier bij het beantwoorden van de vragen. ALLES werd uit de kast gehaald om indruk te maken op de jury.

Een zucht van verlichting,..... we waren klaar.
Gek,...het resultaat van maanden werk, binnen een uur kwam het allemaal langs.
Ons gevoel zei ons dat de eindscore iets moest zijn als: onderzoek 10, techniek 8, core values 9.
Als we het woord niet zouden uitkotsen omdat het hier te pas en te onpas gebruikt wordt dan zouden we zeggen: "AWSOME!"
Het team bedankte junioscoach Eva, door haar (traditiegetrouw) helemaal in tape te wikkelen.

Lunch werd pizza en rauwe worteltjes (aparte combinatie) voor de deur van het america's center. Lekker in de zon.
s 'Middags werden twee oefenrondes met de robot gereden. Er moest nog wel wat worden aangepast, dus Flip en Toon bleven aan de robot werken, terwijl de anderen de binnenstad even gingen verkennen. In de blog van morgen meer over de robot.

Om 18:00 werden we verwacht in het honkbalstadion voor de opening ceremonies. We fietsten er relaxed heen en kwamen vrij laat aan. We aten eerst wat, ijs en drinken was gratis. Vervolgens bleek de oefenwedstrijd van het jeugdteam van de cardinales toch leuker om naar te kijken dan het podiumpje vol dansjes en toneelstukjes. We kregen te horen dat we niet behoren tot de teams die een revisit kunnen verwachten van de juryleden. We concludeerden dat we dus waarschijnlijk niet in de prijzen zullen vallen.

Terug in het hotel werd het zwembad onveilig gemaakt maar we waren deze keer niet de enige. Al snel lag er meer water naast het zwembad dan er in.

Morgen de robotwerstrijden. hopelijk overtreffen we onze highscore en halen we meer dan 250 punten.

2 opmerkingen: