Terug op Schiphol bleek bijna iedereen toch wel een paar uurtjes geslapen te hebben in het vliegtuig.
Een ontvangstcommitee van familie stond ons op te wachten, compleet met ballonnen, spandoeken en bloemen.
Demian liep voorop als eerste de douane door, met onze beker trots omhoog.
Na allemaal afscheid van elkaar genomen te hebben, vertrokken we in kleine clubjes naar huis.
Het voelde meteen al veel te stil,...
Waar is de groep?
Zijn we compleet?
Watt was dit een prachtige trip.
Doen we het volgend jaar weer?
donderdag 3 mei 2012
Laatste dag NY
Nadat alle tassen waren ingepakt (zelfs die van Floor) vertrokken we voor de laatste keer met de metro naar downtown. Jammer genoeg regende het behoorlijk toen we bij ground zero aankwamen.
Net enige dagen hiervoor had de nieuwe World Trade Tower het predikaat "hoogste toren van New York" overgenomen van the Empire State Building.
Ground zero was indrukwekkend, zelfs met alle regen is het er druk. De twee fonteinen / watervallen met alle namen erop zijn prachtig en het is vreemd om je te realiseren dat ruim 10 jaar geleden deze plek helemaal vol lag met alle restanten van de twee torens.
We lunchten bij een lekkere franse broodjeszaak met een enorme tafel midden in de zaak en zo warmden we meteen weer een beetje op.
Terug in de B&B werden de koffers naar buiten gesleept en begon de trip naar luchthaven JFK. We waren ruim op tijd.
Ook de douane vormde voor onze groep ervaren reizigers geen enkele hindernis meer. De schrik kwam pas bij de gate, om 17:00. Onze vlucht zou om 18:00 vertrekken, maar vreemd genoeg stond er op onze boarding passes een andere gate dan de 18:00 vlucht, en daarbij waren ook het vluchtnummer en de vertrektijd op onze boarding passes anders!
Nadat we aan het grondpersoneel uitleg gevraagd hadden bleek dat we (zonder hiervan op de hoogte te zijn gesteld) meteen bij het inchecken al van onze vlucht waren gezet vanwegen overboekingen. We waren nu dus meer dan ruim op tijd en vulden de resterende uurtjes met avondeten en "Weerwolven".
Het avondeten moesten we van Delta airlines doen van $6,00 pp, maar Mariska liet hier na wat klagen al snel nog $6,- bovenop doen.
Weerwolven wilden we al de hele trip spelen, maar het was er nog niet van gekomen. Eigenlijk kwam onze vlucht al weer te snel, want het hele team vermaakte zich prima.
Net enige dagen hiervoor had de nieuwe World Trade Tower het predikaat "hoogste toren van New York" overgenomen van the Empire State Building.
Ground zero was indrukwekkend, zelfs met alle regen is het er druk. De twee fonteinen / watervallen met alle namen erop zijn prachtig en het is vreemd om je te realiseren dat ruim 10 jaar geleden deze plek helemaal vol lag met alle restanten van de twee torens.
We lunchten bij een lekkere franse broodjeszaak met een enorme tafel midden in de zaak en zo warmden we meteen weer een beetje op.
Terug in de B&B werden de koffers naar buiten gesleept en begon de trip naar luchthaven JFK. We waren ruim op tijd.
Ook de douane vormde voor onze groep ervaren reizigers geen enkele hindernis meer. De schrik kwam pas bij de gate, om 17:00. Onze vlucht zou om 18:00 vertrekken, maar vreemd genoeg stond er op onze boarding passes een andere gate dan de 18:00 vlucht, en daarbij waren ook het vluchtnummer en de vertrektijd op onze boarding passes anders!
Nadat we aan het grondpersoneel uitleg gevraagd hadden bleek dat we (zonder hiervan op de hoogte te zijn gesteld) meteen bij het inchecken al van onze vlucht waren gezet vanwegen overboekingen. We waren nu dus meer dan ruim op tijd en vulden de resterende uurtjes met avondeten en "Weerwolven".
Het avondeten moesten we van Delta airlines doen van $6,00 pp, maar Mariska liet hier na wat klagen al snel nog $6,- bovenop doen.
Weerwolven wilden we al de hele trip spelen, maar het was er nog niet van gekomen. Eigenlijk kwam onze vlucht al weer te snel, want het hele team vermaakte zich prima.
dinsdag 1 mei 2012
New York dag 2.
Vandaag begon dus met regen, maar al toen we naar de metro richting downtown vertrokken begon het op te klaren.
Zo belandden we op 5th Avenue, nadat we het laatste stukje door Cental Park hadden gelopen.
We begonnen bij de Apple-store en F.A.O. Schwartz. Na een stel kledingwinkels gingen we naar de LEGO winkel en we keken even rond bij Rockefeller Center.
We lunchten in Chelsea Market in het hippe Meatpacking District, een oude koekjesfabriek die nu van binnen helemaal is omgebouwd met allemaal winkeltjes. Na de lunch liepen we de High Line helemaal af. Dit is een verlaten metrolijn, die nu is veranderd in een elevated boardwalk, met allemaal gezellige bankjes en planten.
Vervolgens staken we half Manhattan over om nog even petjes te shoppen bij New Era, the talk of the day, en Demian vond onderweg bij Adidas ook nog de schoenen die hij graag wilde hebben. Floor zag in dezelfde winkel een engelachtig jasje.
Voor het avondeten besloten we uiteindelijk om toch maar terug te gaan naar het gezellige restaurant van gister. We werden er warm onthaald, de ober was na de tip van gister nog gezelliger en Jan Mariska en Floor kregen zelfs een kaarsje op hun toetje.
Voor het dessert werden er door verschillende mensen nog wat mooie woorden gezegd als afsluiting van deze ongelofelijke reis.
De metro bracht ons snel naar huis, waar we alvast wat koffers zijn gaan inpakken.En dan snel slapen (denkt de blogger). Iedereen is verschrikkelijk moe.
Voor morgen staat Ground Zero nog op het program.
Zo belandden we op 5th Avenue, nadat we het laatste stukje door Cental Park hadden gelopen.
Vervolgens staken we half Manhattan over om nog even petjes te shoppen bij New Era, the talk of the day, en Demian vond onderweg bij Adidas ook nog de schoenen die hij graag wilde hebben. Floor zag in dezelfde winkel een engelachtig jasje.
Voor het dessert werden er door verschillende mensen nog wat mooie woorden gezegd als afsluiting van deze ongelofelijke reis.
De metro bracht ons snel naar huis, waar we alvast wat koffers zijn gaan inpakken.En dan snel slapen (denkt de blogger). Iedereen is verschrikkelijk moe.
Voor morgen staat Ground Zero nog op het program.
Dinsdag: New York raining cats and dogs
Gister gingen we allemaal doodmoe slapen. Vanmorgen werden we wakker met regen!
Dat wordt shoppen met een jas aan zometeen. Voor het programma van vanmiddag hopen we dat het watt droger wordt.
Hier nog even een foto van een happy Floor. Naast het Woody Flowers, de "inspirator of FIRST". Floor was als een kind zo blij met Woody's handtekening op zijn shirt.
Dat wordt shoppen met een jas aan zometeen. Voor het programma van vanmiddag hopen we dat het watt droger wordt.
maandag 30 april 2012
Fietsen door New York
Vanmorgen ontbeten we in de achtertuin van het appartement waar de jongens slapen. Nog een beetje koud, maar met onze truien aan ging het prima.
Toen met de bus naar downtown. Na een korte uitleg bij de bicycle-store gingen we onderweg met een gids voorop (Jesse) en een gids achteraan (Daniel). Fietsen door downtown New York gaat PRIMA! Jesse wist leuke anekdotes te vertellen en spitste de verhalen vooral toe op alle Nederlandse geschiedenis. We kwamen op plekken waar je lopend, met de metro of met een bus nooit zou komen en iedereen had er al snel heel veel plezier in.
Over de Brooklyn Bridge was heel spectaculair en in de wijk aan de overkant (DUMBO) lunchten we in een prima italiaanse deli. Pizza, sandwiches, alles was overheerlijk en niet duur. Na de lunch keerden we terug op Manhattan via de Manhattan Bridge en kwamen we in Chinatown. Een korte ronleiding te voet leidde via een ondergrondse tunnel waar vroeger illegaal alcohol werd gestookt naar een aantal winkeltjes waar de vreemdste zaken werden verkocht. Een was helemaal gevuld met allemaal vreemd snoep (Watts up sloeg gretig in!), de andere winkel verkocht vooral thee, gedroogde zeedieren (van zeekomkommers tot haaienvinnen) en kruiden.
De tocht eindigde rond 17:00 en we namen de metro om nog wat te gaan shoppen. Een outdoor winkel en de adidas shop vulden de tijd tot 19:00. We begonnen honger te krijgen. Gelukkig hadden we tijdens de fietstocht al meerdere leuke straatjes om te eten gespot. Mariska vond in een daarvan een perfect restaurant, waar ze in het Frans werd aangesproken. Het eten was er niet duur maar heerlijk, de bediening was prettig en we zaten er ook nog heel erg gezellig. Een aanrader!
Na heerlijk gegeten te hebben, namen de we de metro om Times Suare nog even te bekijken. Een rare wereld, maar wel indrukwekkend. De dag eindigde in de zoete vanillelucht van de M&M store. De metro bracht ons thuis.
Nu lekker slapen en morgen nog een dag Manhattan onveilig maken
Toen met de bus naar downtown. Na een korte uitleg bij de bicycle-store gingen we onderweg met een gids voorop (Jesse) en een gids achteraan (Daniel). Fietsen door downtown New York gaat PRIMA! Jesse wist leuke anekdotes te vertellen en spitste de verhalen vooral toe op alle Nederlandse geschiedenis. We kwamen op plekken waar je lopend, met de metro of met een bus nooit zou komen en iedereen had er al snel heel veel plezier in.
Over de Brooklyn Bridge was heel spectaculair en in de wijk aan de overkant (DUMBO) lunchten we in een prima italiaanse deli. Pizza, sandwiches, alles was overheerlijk en niet duur. Na de lunch keerden we terug op Manhattan via de Manhattan Bridge en kwamen we in Chinatown. Een korte ronleiding te voet leidde via een ondergrondse tunnel waar vroeger illegaal alcohol werd gestookt naar een aantal winkeltjes waar de vreemdste zaken werden verkocht. Een was helemaal gevuld met allemaal vreemd snoep (Watts up sloeg gretig in!), de andere winkel verkocht vooral thee, gedroogde zeedieren (van zeekomkommers tot haaienvinnen) en kruiden.
De tocht eindigde rond 17:00 en we namen de metro om nog wat te gaan shoppen. Een outdoor winkel en de adidas shop vulden de tijd tot 19:00. We begonnen honger te krijgen. Gelukkig hadden we tijdens de fietstocht al meerdere leuke straatjes om te eten gespot. Mariska vond in een daarvan een perfect restaurant, waar ze in het Frans werd aangesproken. Het eten was er niet duur maar heerlijk, de bediening was prettig en we zaten er ook nog heel erg gezellig. Een aanrader!
Na heerlijk gegeten te hebben, namen de we de metro om Times Suare nog even te bekijken. Een rare wereld, maar wel indrukwekkend. De dag eindigde in de zoete vanillelucht van de M&M store. De metro bracht ons thuis.
Nu lekker slapen en morgen nog een dag Manhattan onveilig maken
New York
We zijn veilig aangekomen in New York! We haalden ons vliegtuig op het nippertje want Floor had zijn koffer ZO vol gepropt dat er 12 Lb uit moest. Toen dat gelukt was,was zijn boardingpass weg, die bleek te zijn weggegooid door de groundcrew. Als een speer (voordringen) door security ("sorry, excuse me, sorry") n vervolens rennen naar de gate waren nodig om het vliegtuig nog te kunnen halen. Het laatste stukje van de vlucht was geweldig: met het uitzicht op het Vrijheidsbeeld en op Manhattan. We lunchten op het vliegveld en namen de bus downtown. Helemaal vol, maar wel met een geweldig uitzicht. De B&B ligt geweldig en alle kamers zijn gezellig. We besloten laat te gaan eten na de uitgebreide en late lunch. Voor dinner streken we neer bij famous "Simone's Soul Food Restaurant". Morgen de fietstocht.
zaterdag 28 april 2012
World Festival = over,...
Vanavond vertrokken we met onze grote bus richting het city museum voor een feestelijke afsluiting,...althans,.....we WILDEN vertrekken.
Toen we net met z'n allen in de bus zaten en Jan het parkeerterrein af wilde rijden werden we aangesproken door de hotel security. Of we echt wel nu de weg op zouden gaan. "hoezo, nu?"
Nu er een tornadoallarm was uitgegeven!
DAT waren die rare loeiende geluiden dus die we vanuit de verte hoorden!
Jan had de bus nog niet gekeerd of de eerste hagelsteen (model golfbal) raakte het dak van onze bus.
Met een hels kabaal van de hagelstenen reden we snel de parkeergarage van het hotel in. Een ENORM onweer brak los en downtown was binnen enkele seconden aan ons zicht onttrokken.
Gelukkig was de bui van korte duur en konden we even later alsnog vertrekken.
Het City Museum is eigenlijk niet echt een museum, zo bleek. Het is meer een hele grote speeltuin door een gebouw heen. We begonnen met all-you-can-eat-pizza, gevolgd door een uur klimmen en rennen.
Thuisgekomen werd er TOCH nog even een half uurtje gezwommen, de tassen werden ingepakt en de robot uit elkaar gehaald. Morgen vertrekken we naar New York!
Het hele team heeft elkaar de afgelopen week natuurlijk heel goed leren kennen. Wie doet nou watt tijdens zo'n trip? (binnenkort is deze pag ook voorzien van foto's)
Emile is de ervaren FLL-er in het team, samen met Demian. Emile kan het hele team inmiddels makkelijk aansturen. Als VTO-leerling en door de MUN spreekt Emile makkelijk, dus de groep leunt taaltechnisch soms even op hem. Verder is Emile stil en rustig. Emile kan liegen alsof het gedrukt staat, want als de technische jury hem vraagt hoeveel punten de robot kan halen, antwoord hij glashard: 280. Terwijl het team dat eigenlijk nooit goed opgeteld heeft.
Flip is onze andere leugenkunstenaar. Flip vertelt doodleuk herinneringen aan fantastische gebeurtenissen die nooit plaatsvonden. Flip is een van de twee jongens aan de tafel en Flip is daar heel erg goed in. Hij is diplomatiek en weet gedaan te krijgen wat anderen niet lukt. Flip kan goed samenwerken met Toon. Flip gaat verhuizen, dus hij sluit hiermee zijn FLL-cariere af. Een goed voorbeeld van stoppen op je hoogtepunt!
Demian is samen met Emile de meest ervaren leerling. Demian knuffelt graag mascottes en is hierbij zelfs ZO fanatiek dat ze zich inmiddels verstoppen als ze hem aan zien komen. Demian verwart soms juryleden met mascottes want Demian vond het nodig om tijden de prijsuitreiking werkelijk ALLE juryleden op het podium een "hug" te geven. Demian neemt op de meest verrassende momenten de leiding in het team en doet dat dan geweldig goed. Verder houdt Demian van plakband, vooral om mensen mee in te rollen.
Matthijs praat veel. Dat zal hij wel van zijn broers hebben geleerd, die doen dat ook. Matthijs maakt zich onsterfelijk door tijdens de onderzoekspresentatie als oud opaatje te roepen dat Vroeger alles beter was."
Matthijs wordt hierop vaak gequote, al wordt alleen zijn intonatie en stem gebruikt, de tekst word vervangen door elke willekeurige andere tekst. Marga is onze meest actieve, energetische pupil. Marga zorgt goed voor mascotte KERMIT (die inderdaad OOK door Demian wordt geknuffeld) en Marga lacht veel. Dat doet Laura ook, alleen Laura maakt daarbij een ander geluid. Laura is lang, en dat zal iedere Amerikaan die haar tegenkomt haar dan ook vertellen ook! Laura is de koningin van de rare ideeen en opmerkingen, die over algemeen grenzen aan briljantie. Toon is de andere "tafelheer". Toon is eigenwijs maar hij legt de jury wel haarfijn uit hoe alle software in elkaar zit, of hij daar nou een laptop bij heeft of niet! Toon kan snel denken en kan erg goed bouwen en ontwerpen. Wiebe komt altijd verrassend uit de hoek. Hij spreekt iedereen aan, of het nou op straat is of in een winkel of tijdens een wedstrijd. Wiebe vindt het leuk om zijn moeder te plagen door expres de klemtoon van Engelse woorden verkeerd te leggen en Wiebe fietst graag met de hele groep samen, maar dan net even een stukje verderop. Dan onze dromer Max. Vergeet gerust wat we aan het doen waren met het team. Max heeft mooie dingen gemaakt voor het team, zoals TH1 en TH2 bordjes en de thermometermissie. Max is al in NY geweest en van hem hebben we geleerd dat er altijd over rijen staan. Belangrijke voorkennis dus! Thomas lijkt wel meer van de hele reis te genieten dan ieder ander. Vooral de baseball was zijn ding. Thomas wordt zenuwachtig als zijn tekst verandert, zelfs als hij minder hoeft te zeggen. Als laatste is er de juniorcoach Eva. Eva vult alle gaten die vallen tussen de coaches en het team feilloos op. Ze zorgt als een moeder voor Kermit en spoort het team aan als er gewerkt moet worden. Eva schrijft stiekeme brieven aan de organisatie over de coaches. Ze legt de gevoelige plek van coach Floor bloot en vindt hem dan niet alleen "schattig", maar begint hem dan ook te fotograferen. Eva maakt sowieso veel foto's.
Toen we net met z'n allen in de bus zaten en Jan het parkeerterrein af wilde rijden werden we aangesproken door de hotel security. Of we echt wel nu de weg op zouden gaan. "hoezo, nu?"
Nu er een tornadoallarm was uitgegeven!
DAT waren die rare loeiende geluiden dus die we vanuit de verte hoorden!
Jan had de bus nog niet gekeerd of de eerste hagelsteen (model golfbal) raakte het dak van onze bus.
Met een hels kabaal van de hagelstenen reden we snel de parkeergarage van het hotel in. Een ENORM onweer brak los en downtown was binnen enkele seconden aan ons zicht onttrokken.
Gelukkig was de bui van korte duur en konden we even later alsnog vertrekken.
Het City Museum is eigenlijk niet echt een museum, zo bleek. Het is meer een hele grote speeltuin door een gebouw heen. We begonnen met all-you-can-eat-pizza, gevolgd door een uur klimmen en rennen.
Thuisgekomen werd er TOCH nog even een half uurtje gezwommen, de tassen werden ingepakt en de robot uit elkaar gehaald. Morgen vertrekken we naar New York!
Het hele team heeft elkaar de afgelopen week natuurlijk heel goed leren kennen. Wie doet nou watt tijdens zo'n trip? (binnenkort is deze pag ook voorzien van foto's)
Emile is de ervaren FLL-er in het team, samen met Demian. Emile kan het hele team inmiddels makkelijk aansturen. Als VTO-leerling en door de MUN spreekt Emile makkelijk, dus de groep leunt taaltechnisch soms even op hem. Verder is Emile stil en rustig. Emile kan liegen alsof het gedrukt staat, want als de technische jury hem vraagt hoeveel punten de robot kan halen, antwoord hij glashard: 280. Terwijl het team dat eigenlijk nooit goed opgeteld heeft.
Flip is onze andere leugenkunstenaar. Flip vertelt doodleuk herinneringen aan fantastische gebeurtenissen die nooit plaatsvonden. Flip is een van de twee jongens aan de tafel en Flip is daar heel erg goed in. Hij is diplomatiek en weet gedaan te krijgen wat anderen niet lukt. Flip kan goed samenwerken met Toon. Flip gaat verhuizen, dus hij sluit hiermee zijn FLL-cariere af. Een goed voorbeeld van stoppen op je hoogtepunt!
Demian is samen met Emile de meest ervaren leerling. Demian knuffelt graag mascottes en is hierbij zelfs ZO fanatiek dat ze zich inmiddels verstoppen als ze hem aan zien komen. Demian verwart soms juryleden met mascottes want Demian vond het nodig om tijden de prijsuitreiking werkelijk ALLE juryleden op het podium een "hug" te geven. Demian neemt op de meest verrassende momenten de leiding in het team en doet dat dan geweldig goed. Verder houdt Demian van plakband, vooral om mensen mee in te rollen.
Matthijs praat veel. Dat zal hij wel van zijn broers hebben geleerd, die doen dat ook. Matthijs maakt zich onsterfelijk door tijdens de onderzoekspresentatie als oud opaatje te roepen dat Vroeger alles beter was."
Matthijs wordt hierop vaak gequote, al wordt alleen zijn intonatie en stem gebruikt, de tekst word vervangen door elke willekeurige andere tekst. Marga is onze meest actieve, energetische pupil. Marga zorgt goed voor mascotte KERMIT (die inderdaad OOK door Demian wordt geknuffeld) en Marga lacht veel. Dat doet Laura ook, alleen Laura maakt daarbij een ander geluid. Laura is lang, en dat zal iedere Amerikaan die haar tegenkomt haar dan ook vertellen ook! Laura is de koningin van de rare ideeen en opmerkingen, die over algemeen grenzen aan briljantie. Toon is de andere "tafelheer". Toon is eigenwijs maar hij legt de jury wel haarfijn uit hoe alle software in elkaar zit, of hij daar nou een laptop bij heeft of niet! Toon kan snel denken en kan erg goed bouwen en ontwerpen. Wiebe komt altijd verrassend uit de hoek. Hij spreekt iedereen aan, of het nou op straat is of in een winkel of tijdens een wedstrijd. Wiebe vindt het leuk om zijn moeder te plagen door expres de klemtoon van Engelse woorden verkeerd te leggen en Wiebe fietst graag met de hele groep samen, maar dan net even een stukje verderop. Dan onze dromer Max. Vergeet gerust wat we aan het doen waren met het team. Max heeft mooie dingen gemaakt voor het team, zoals TH1 en TH2 bordjes en de thermometermissie. Max is al in NY geweest en van hem hebben we geleerd dat er altijd over rijen staan. Belangrijke voorkennis dus! Thomas lijkt wel meer van de hele reis te genieten dan ieder ander. Vooral de baseball was zijn ding. Thomas wordt zenuwachtig als zijn tekst verandert, zelfs als hij minder hoeft te zeggen. Als laatste is er de juniorcoach Eva. Eva vult alle gaten die vallen tussen de coaches en het team feilloos op. Ze zorgt als een moeder voor Kermit en spoort het team aan als er gewerkt moet worden. Eva schrijft stiekeme brieven aan de organisatie over de coaches. Ze legt de gevoelige plek van coach Floor bloot en vindt hem dan niet alleen "schattig", maar begint hem dan ook te fotograferen. Eva maakt sowieso veel foto's.
Abonneren op:
Posts (Atom)